Bir Umut

Uygun kıyafeti seçmek adına sabahları uyanınca hemen dışarıya bakıyorum. Dünde baktığımda heryer bembeyazdı, romantik sayılan bu görüntü beni çok bıktırdı. Yazın kış gelse diye dilerken böyle karlı bir kış olacağını tahmin etmemiştim.

Havalar biraz ısınsın mini İstanbul turu yapmak istiyorum. Hatta bu sefer Ahmet Ümit'in İstanbul Hatırası eşliğinde tarihi yarımadada yeni yerleri keşfetmeyi planlıyorum. Fotoğraf makinası ve aşkımda  yanımda olunca başka birşey aramam.

Öncelikli plan ise bu haftasonu için. Ablam ve yeğenlerim yarın bizi kalmaya gelecek. Haftasonunu beraber geçireceğiz. Çocuklar henüz İstiklal'i, Tünel taraflarını gezmediler. Cumartesi o tarafları gezdirmeyi düşünüyorum. Ben Taksim'i ilk teyzemle, Bodrum'u da ilk amcamla gezmiştim. Benim için hala güzel bir anıdır. İlerde onlarında benle böyle  güzel anısı olsun istiyorum, o taraflara gittiklerinde akıllarına ben geliyim :))

Meterolojinin yanılıp, karın fazla yağmaması için dualarımın yanısıra evrene bütün enerjimi gönderiyorum :))

Yine Yeniden

Sanırım, Rumeli Feneri'ne gitmektende, burada paylaşmaktanda hiç sıkılmayacağım. Oranın tanıtımı için gönüllüyüm. Gerçi çok tercih edilmesi demek trafik demek, bu da bizim gidişimizi zorlaştırmak demek en iyisi böyle kalması.

Sabah arkadaşlarla kahvatı toplantımız akşam üstüde Rumeli Feniri'ne gitmemizle devam etti. Gitmişken her zamanki restaurantda balık yemeden de dönmek olmazdı tabi. Kahvaltılar, yemekler derken bu haftasonunu +2 kilo ile tamamladım.

Kahvaltılar, yemekler masadaki kişi sayısı arttıkça dahada keyifli hale geliyor. Yediklerimizin tadı bile daha güzel geliyor, yada keyfli sohbetten yemeklerin tadına takılmıyorsunuz :)

Keyifli, güzel bir hafta olsun :)

Önce Mantık

Elif şafak'ın daha önce Aşk'ını okumuştum. Onu da İskender gibi biraz zaman geçtikten sonra okumayı tercih ettim. Reklamı fazla yapıldığı için ve kısa sürede herkesin elinde gözükmeye başladığı zaman ilk başta okumak itici geliyor. Ama haklarında yapılan güzel yorumlardan sonra okumamak olmuyor.

 İskender'ide ben çok sevdim, konusunu bilmeyen yoktur sanırım. Ben bu kitapla tekrar anladım ki mahalle delikanlısı pozlarında gezen, ailedeki kadınların kendince namuslarını korumamakla görevli olduklarını sanan adamları hiç sevmiyorum. Hele birde bu pozlara bürünmüş ergen erkek çocukları yokmu, bazısı kendinde annesine karışma  hakkını bile buluyor. Yetiştirme ve çevre faktörü diyebiliriz ama İstanbul vb yerde yaşayıpta ( hatta kitaptaki gibi Londra'da  yaşayıp ) bu zamanda kendini yetiştirmeyi beceremeyen, kendi mantığını kullanamayan bu çocukları anlamakda zorlanıyorum. Herşey ailede başlıyor sonrasında eğitim ama çocuğun kişiliği de önemli. Bazen görüyoruz bir ailede iki kardeşten biri serseri, diğeri kendini geliştirmiş, eğitimli olmasa bile mantığıyla hareket edebiliyor.  Benim için öncelikli olanda bu; dünya klasiklerinin adını sayamayabilirsin, ekonomiden anlamayabilirsin.  Ama insanlara, çevreye, hayvanlara sevgili ve saygılı oldunmu herşey güzelleşir. Beraber yaşamamız kolaylaşır.

Kitapla ilgili kötü gelen tek şey kapakta kendi fotoğrafının olmasıydı. Benim gibi okumakta geçikenlere tavsiye ederim :)

Yardımlaşmak

Hafta sonu tatili için planlarımızı yapıp sabırsızlıkla gelmesini bekliyoruz. Cuma sabahı ile bizi güzel bir telaş sarıyor. Bu hafta sonu planlarınızdan küçük bir süreyi çalmak istiyorum. Kütüphanenizin başında biraz vakit geçirip kitap ayırabilir misiniz? Sebebine gelirsek; bu hafta içersinde  bana gelen bir yorumda çok güzel bir projeden bahsediliyordu. Köy okuluna kurulucak kütüphaneyi oluşturmak için bizlerden destek bekliyorlar.

Konu ile ilgili detaylara bu linkten ulaşabilirsiniz. Ne kadar çok kişiye duyurabilirsek kütüphaneleri o o kadar  güzel olur :)

Hepimiz için bol keyifli, neşeli bir hafta sonu diliyorum :))

İzler

Bedenimdeki izlere baktıkça  neden iz olarak kaldı demek  yerine bana anımsattıklarını hatırlamayı seviyorum.


Mesela, dizimdeki ize bakınca 6-7 yaşlarıma dönüyorum. Kıyıdan girip derinliğe bakmadan hiçbir iskeleden  atlamam gerektiğini öğretmişti. Halada tekneyle açıldığımızda bile önce başkalarının atlamasını bekler durumu gördükten sonra atlarım.


Kolumdaki dikiş izi beni 18 yaşıma götürüyor. Basit dikkatsizliklerin ani hareketlerin nasıl bir kazaya dönüştüğünü hatırlıyorum. Estetik dikiş atılmasına rağmen izler belirgin oldukları için pek sevmiyordum, ama zamanla ben büyüdükçe orda gördüğüm tek şey hayatın ne kadar önemli olduğu oldu.


Sonra ayak bileğimde bir iz var. Nişanımdan bir hafta önce düşmüştüm yara oldu yaranın kapanması çok uzun sürdü. Bir yıl sonra nikahtan bir hafta önce gene aynı yerde düştüm ve aynı yer yara olunca bana hatıra bir iz bıraktı. Onlara baktıkça iyi yada kötü niyetlide olsa nazara inanmaya başladım.

Sonra geçen hafta yanağımda bir sivilce çıktı, günler sonra geçti ama ufak bir iz bıraktı. İşte bu izin benim için hiçbir anlamı yok, olmasa daha iyiydi :)

Evde Olunca

Haftaçi evde olmanın nasıl güzel bir his olduğunu unutmuşum. Cuma günü unuttuğum bu keyfi yaşadım. Biraz ağrım olsada günü oturarak geçirince çok güzel geçti.

Annem oturmaktan sıkılınca , tek ayağına basarak evde küçük çaplı birşeyler hazırladı. Banada sevdiğim koltuğuma kurulup tadlarına bakmak düştü.

Sonra birazda köşe koltuga geçip çayla içimi kaloriferle de ellerimi ısıttım.

Evdeyim ya o köşeden o köşeye gezindim diyebilirim. Birazda balkon camından dışarsını seyrettim.

Sonra dışardan yokuşta kayan çocukların seslerine kulak verip onları izledim. Ama üşümüş olmalılarki ben  fotoğraflarını çekene kadar onlar gitti :(  İşe giderken kabusum olan kar evde olunca güzel geldi.  Arada ev hanımı olmak çok keyifli, işteyken aklım evde kalacak :)

Ve yine karlı bir hafta, hepimize güzel bir hafta olsun :))

Şeytanın İflası

Nermin Bezmen'in anlıtm dilini sevdiğimi daha önce burada  ve burada yazmıştım. Sırça Tuzak'ın devamı olan bu kitabın anlatım dilini ise hiç beğenmedim. Tıpkı Bizim Gizli Bahçemiz'deki gibi abartılı bir anlatım var. İyiler tam bir melek, kötü ise şeytan.  Kitaptaki aile Vardarlar diye geçesede Bezmenler olduğunu varsayarsak Nermin Bezmen özellikle Anberin karakterini ( bana göre kendini ) okadar çok övmüşki okurken bana çok sıkıcı geldi.

Çok iyi diye sınıflandıraln insanların bile mutlaka kötü denebilecek yönleri vardır. Ama bunlar ukat tefek şeyelerdir. Kitaplarda veya dizilerde bir karakterin melek gibi gösterilmesi, hiçbir zafının olmaması bana itici geliyor.   

Kurt Seyt & Shura / Murka,   Sır ve Aurora'nın İncileri'ni yazan yazar ile bu kitabın yazarının aynı olması çok şaşırtıcı. Onların verdiği keyfi bu kitaptan alamadım. Ama Sırça Tuzak'ı okuyanlar için devamını öğrenmek adına okunabilir.