12 Ekim 2010 Salı

Leyla




Bosnalı Leyla'nın acı dolu hayat öyküsüne ortak oluyoruz. Toplama kampında, askeri birliklerde yaşadığı işkenceler, tecavüzler. Leyla'ın gerçek yaşam öyküsü olduğu için okurken bile dayanmak zor. Savaşda barışda bütün  kadınların aldığı yaralar çok fazla. Vücuddaki yaralar geçsede ruhen açılan yaraların iyileşmesi çok zor. Bin Muhteşem Güneş'den sonra okurken çok üzüldüğüm ikinci kitap oldu.

9 yorum:

Gökşen dedi ki...

Ben de çok etkilendim, her bir satırı dönüp tekrar okudum. Filmi de çekiliyormuş diye duydum ama sanırım izlemeye yüreğim dayanmayacak :-(

zeynep dedi ki...

daha evvel halam okumuş ve çok üzüldüğü için sen bilrisin demişti bende cesaret edemiyorum..

Hande dedi ki...

Gökşencim, kitabı okurken bile gözümde canlanan kareler üzüntü vericiydi. Filmini bende seyredemem.

Zeynepcim,biz okumakta zorlanırken bunların yaşandığını düşündükçe insan daha kötü oluyor.

Meyra dedi ki...

merhaba.bu kitabı pasoport işlemlerimi yaptırırken memur okuyodu sorduğumda sakın işyerinde okuma hatasına düşmeyin ruhi dengenizi etkileyebilir demişti:)ogünden beri merak içindeyim işk fırsatta okumak istiyorum ama sıra gelmiyo o kadar güzel kitaplar varki:(

Hande dedi ki...

Meyracım, insabı çok üzen bir kitap ama okumakta gerekiyor ki dünyada yaşananlara kayıtsız kalmayalım. Bundan sonra ise komedi tarzında bir kitap gerekiyor ki etkisinden çabuk çıkılsın.

Adsız dedi ki...

hayatımda okuduğum en muhteşem romanlardan bir tanesi kitaplığınızda yer alabilecek nadir kitaplardan olduğunu söyleyebilirm

Adsız dedi ki...

HAYATIMDA OKUDUĞUM EN GÜZEL KİTAP

FERİDECO dedi ki...

Merhaba Hande Hanım bloğunuzu çok beğendim ellerinize sağlık ve izleyiciler bölümüne katıldım,Leyla kitabından dolayı keşfettim sizi:) ben de yeni okudum çünkü bu kitabı dediğiniz gibi çok etkilendim

Hande dedi ki...

Adsız; yorumu geç gördüm. Benimde kitaplığında yerini aldı ama ikinci defa okumaya cesaret edemiyorum.

Adsız; bendede iz bırakan kitaplardan oldu.


Federico; hoşgeldin :) güzel sözlerin için çok teşekkür ederim. İz bırakan bir kitaptı,zaman geçsede aklıma geldikçe Leylalar için üzülmemek elde değil.